maandag 4 juni 2018

Hoe mooi zou het zijn als je kind.....

En dit alles leren we in onze Europaschool!!
Je kind krijgt zijn eigen verantwoordelijkheid en weet op deze manier heel goed wat juist is en wat niet juist is!!

Met ons uitmuntend team en de snoezelklas kunnen we dit waar maken in onze school!

Zonnige snoezelgroetjes,
de snoezeljuf Elly


vrijdag 13 april 2018

Verander je gedachte en je gedrag, niet je kind!


Als mama en juf was ik vaak op zoek hoe ik het best met een kind kon communiceren.

Na een lange weg van zoeken, gesprekken met anderen en veel lezen kwam ik erachter dat ik het niet buiten mij moest zoeken. De oplossing lag veel dichter bij, de oplossing ligt IN mijzelf.

Mijn eigen opvoeding, ervaringen en gedachten zijn de basis van mijn persoonlijkheid. Op momenten dat mijn kinderen of kinderen in de klas mij ‘uit mijn tent lokten’ en ik boos werd wilde ik dat helemaal niet maar het gebeurde gewoon. Tot ik op een dag ECHT ging kijken naar het waarom!

Ik begon naar mezelf te kijken en ging naar mijn gevoel en vroeg me af of het echt dit kind was op wie ik zo boos was. En het schokkende antwoord was neen. Dit kind wist mij juist te wijzen op het probleem waar ik het moeilijk mee had. En daardoor kwam het dat ik boos werd, want dit raakte me tot in het diepst van mijn hart. Nu weet ik dat ik daarmee aan de slag kan gaan en me kan bevrijden van die beperkende gedachte waar ik me aan verbonden heb.  

Kinderen wijzen ons op onze pijnplekken. Dit vinden wij helemaal niet leuk en worden er boos om. Maar de wijsheid van kinderen leert ons om verder te kijken en te gaan invoelen wat die pijn ons vertelt. Het zijn onze eigen ervaringen uit het verleden, daar zit nog veel zeer die kinderen met iedere discussie onbewust weten te openen. Niet het kind heeft hulp nodig maar ikzelf.

Durven kijken daar je eigen proces.

We leven vaak in ons hoofd en denken daar alle kennis te bezitten. Maar durf je naar je hart gaan en durf je daar te voelen wat je raakt en waarom het je raakt, dan sta je soms versteld.

Bewust worden van je gedachte en daarop volgend je gevoel en je gedrag kan je helpen om rustig en open te luisteren naar de ander zonder dat je boos hoeft te worden. Anderen spiegelen iets in ons. Door je hiervan bewust te worden, ernaar te kijken en te voelen, raak je iets en je hebt de keuze om er iets mee te doen of niet.

Alleen al de bewustwording van het feit dat je een keuze hebt zie ik als een kadootje. Jij beslist zelf of je er naar kijkt of het laat liggen.

Mijn relatie met kinderen is enorm veranderd. Ik kan nu voelen als het een oude pijn van mij is en ga ermee aan de slag. Op deze manier zet ik stappen vooruit in mijn groei naar persoonlijke ontwikkeling.

Durf jij er ook naar kijken en voelen?

Lieve snoezelgroetjes,
van snoezeljuf Elly

woensdag 21 maart 2018

Wat is een humeurmeter?


Lieve snoezellezers,

In mijn snoezelklas hangt een humeurmeter bij de ingang.

Als de kinderen binnenkomen mogen  ze hun emotie nemen die zij op dit moment voelen. Eén kindje dat thuis in een moeilijke situatie verkeerd nam ‘bang’. Bij de vertelronde gaan we na welke emoties ze voelen. “Ik voel me bang” Wat maakt jou bang?  “Papa” en meer hoeft het kind niet te vertellen. Kinderen voelen veel, veel meer dan wat wij denken. Dat kindje had haar gevoel kunnen uiten en dat is voldoende op dit moment.

Een ander kind neemt ‘boos’. “Ik voel me boos”. Wat maakt je boos? “Ik krijg geen koekje” Ook dat is goed, het kind  heeft de emotie herkent en kan erover vertellen. Een ander kind haalt daarbij aan “Als ik mijn bord leeg eet krijg ik een koekje.” “Ik wil veel koekjes!”  Toch mooi hoe de kindjes hun emoties kunnen uitdrukken op een eenvoudige en spontane manier.

Dan hoor ik ook: “Ik voel me blij” “Mama geeft me kusjes en een knuffel.”

Of: “IK voel me blij omdat ik naar de snoezelklas kom.”

“Ik voel me bang” “Als ik ’s nachts in mijn bed lig en het is donker.” Een ander kind: “Ik mag een lampje aan” of “De deur blijft open bij mij.” Zo geven ze mekaar suggesties om met hun emoties om te gaan. Neem maar van mij aan dat ze dan thuis gaan vragen om een lampje aan te doen.

Er is er eentje die neemt het ‘onrustige’ gezichtje. Ik druk de emoties uit met gezichtjes. Hij weet niet juist wat het betekent maar hij neemt het elke keer. “Ik voel me onrustig” en het klopt ook, het is een beweeglijk kind dat moeite heeft om rust te vinden bij zichzelf.

Prachtig toch!!

Lieve groetjes van de snoezeljuf Elly

zondag 17 december 2017

Respect

Respect draagt bij tot een betere wereld!!
De toneelvoorstelling over 'respect hebben voor een jezelf en de ander' was zeer goed.  De leerlingen bi juf Nancy en juf Wendy begrepen goed dat je je droom waar kunt maken mits je er ook iets voor doet! Als alles SAAI is en je hebt er geen zin in dan lukt het ook niet. Maar maak je je droom waar vanuit je enthousiasme en je vreugde dat lukt het je! Daar hoort ook respect bij voor de ander.
Er is een 'ELFJE' ontstaan vanuit dit toneelstuk. Een elfje over de droom van de leerlingen, wat zij willen worden, wat zij dromen, kortom wat hun levensverwachting is. Oh ja, wat is een elfje?? Een elfje is een gedicht met elf woorden: in de eerste zin: 1 woord, de tweede zin twee woorden, de derde zin drie woorden, de vierde zin vier woorden en de vijfde zin terug opnieuw één woord.
Het was niet gemakkelijk voor de kinderen maar eens als zij het inzicht kregen hoe het moest lukte het vrij goed. Ik heb alle 'elfjes' gefotograveerd, die vinden jullie in de bijlage. En ... de leerlingen van het 3de leerjaar wilden het elfje ook voorlezen in de klas. Heel moedig en gedurfd van hun.
Lees je mee, er zijn superelfjes tussen.
Groetjes,
van de snoezeljuf Elly



















maandag 23 oktober 2017

Groepsverbondenheid stimuleren in de klassen


Deze maand heb ik veel foto’s gemaakt van de groepsspelletjes die we samen deden. Het kwartetspel over hoe we met mekaar omgaan is heel populair. Ze ontdekken hoe ze kunnen vragen om mee te spelen, wat ze kunnen doen als iemand plaagt, hoe ze kunnen reageren als er gescholden wordt en nog zoveel meer. Best kan je het zelf vragen aan de kinderen.
De leerlingen vinden het heel fijn om groepsspelletjes te doen. Op deze manier leren ze elkaar beter kennen en leren ze misschien ook nieuwe vriend(in)en maken.
De leerlingen beantwoorden de vraagjes die bij het spel horen. Deze vraagjes doen hun nadenken over zichzelf, ze ervaren dat het er anders aan toe gaat bij een klasgenootje, ze beseffen dat ze niet alleen met een probleem rondlopen en durven er over spreken.
Ze kunnen hun beurt afwachten en eerlijk het spel spelen met het goed gevoel om te winnen of het minder aangenaam gevoel van niet winnen maar dat het samen spelen ook heel fijn is.

We hebben een week ingericht van extra aandacht geven aan sociale vaardigheden.
                                            JIJ    IK    WIJ

Hieronder zie je foto's van de verschillende klasactiviteiten. Je kan ook altijd aan je kind vragen welke leuke activiteiten zij gedaan hebben. Mocht je nog op school komen, van elke klas hangt er een samenvatting op aan het raam bij de keuken. 
































Liefs, de snoezeljuf Elly

zondag 1 oktober 2017

Kinderen onthouden niet wat je voor hen koopt, ze onthouden wat je met hen doet.


Ik speel met de leerlingen van het lager groepsspelletjes om op deze manier een diepere verbinding te krijgen met elkaar als groep en met de leerkracht.

De kinderen vinden dit heel fijn, kijk maar eens naar de foto’s. Ik vergeet ook vaak om een foto te maken maar ik heb er toch enkele kunnen maken.

Ook de klasjuf/meester doet dan mee. Zo leert het kind de juf/meester ook beter kennen en kan er sneller een vertrouwensband gecreëerd worden.

Verbondenheid vinden we in de onze Europaschool heel belangrijk, kinderen die zich verbonden voelen met elkaar doen elkaar geen pijn. Zij krijgen een diep respect voor elkaar. Deze kinderen groeien in hun zelfvertrouwen en staan sterk in hun schoenen.

Zij leren om hun gevoelens op een beleefde manier te uiten, ze weten dat ze gehoord worden en dat ze gezien worden.



Wij leggen de focus op samenzijn, vertrouwen en je durven uiten.


Kinderen leren op een speelse manier

  • in hun eigen kracht te staan
  • hun gevoelens beter te uiten
  • zich beter ontspannen en concentreren
  • meer zelfvertrouwen krijgen
  • zich veilig voelen in de groep
  • beter met grenzen om te gaan

Groetjes,

 snoezeljuf  Elly

maandag 26 juni 2017

Van ADEMEN word je BLIJ!!

Beste snoezellezers,
Deze maand wil ik jullie een voorval vertellen met een jongen van het 3de leerjaar.
Ik noem de jongen Tom.
Tom had ruzie gemaakt omdat een andere jongen blufte! Oei, wat is er gebeurd? Wat is bluffen? “Juf, als je gel in je haren doet, dan bluf je. Ik vind dit egoïstisch.”
“Mag je je dan niet mooi maken?” Hij lacht.
“Ik heb armbandjes aan die ik mooi vind, mag ik deze aandoen? Bluf ik dan?” Hij bekijkt mij verbaasd.
“Ik vind dat jij een mooie t-shirt aan hebt, is dat ook bluffen?”
“Neen, juf, die andere jongen zei dat zijn vriend beter was dan ik.” 
“Ah, daar ben je boos om.”
“Ja”
“Jij voelt je boos als iemand zegt dat hij beter is dan jij?”
“Ja”
“Jij bent even goed dan de andere jongen.”
“Ja.”
“Jij hebt geslagen. Is dat goed?”
“Neen”
“Ik nodig je uit om dit goed te maken.” Hij kijkt mij boos aan en legt zijn hoofd op de tafel.
“Op onze Europaschool willen wij niet dat de kinderen slaan of stampen. Wij willen een vrolijke school! Jij wordt snel boos en gaat dan slaan of stampen.”
“Wat kan ik doen om niet te stampen?”
“Jij wilt zoeken wat je kan doen om niet te stampen. Wil je rustig worden?”
“Ja”
“Denk maar eens na.”
“Ik kan naar de juf gaan.”
“Ja, kan je nog iets anders doen?”
“Ik kan ademen” Samen ademen we 3 keer diep in onze buik.
“Ik kan weggaan en hun negeren.” 
“Mmm’
“Ik kan aan een spel van playstation denken.”
“Jaaa, je kan aan iets leuks denken.”
“Ik ga nog eens ademen.” Samen ademen we nog 3 keer. Ik zie zijn gezicht opklaren, hij lacht bij de laatste ademhaling. “Juf, ik word er blij van!”
“Ik zie het, je lacht.”
“Ik ga ‘sorry’ zeggen tegen die jongen die ik heb gestampt. Ik wil dat niet meer doen!”
“Hoe kan jij jezelf nu helpen om niet meer te stampen?”
“Ik kan weggaan, ik kan aan iets leuks denken en ik kan ademen.”
“Leg je hand eens op je buik, wordt het warm waar je hand ligt?”
“Ja, ik voel het.” zegt hij heel verrast en verwonderd.
“Als je je hand op je buik legt, denk je aan je ademhaling en voel je je adem naar je buik stromen. Op deze manier kan je rustig worden.”
“Ja, dat ga ik doen.” Lachend gaat hij de klas binnen en werkt verder met de anderen.
Het was zo mooi om die glimlach op zijn gezicht te zien verschijnen tijdens het ademen.
De volgende dag komt hij mij al onmiddellijk zeggen dat hij zich verontschuldigd heeft en lacht voluit.
Van deze kleine dingen word ik ook heel blij. Dit gebeuren maakt mijn dag goed.
Veel snoezelgroetjes,

De snoezeljuf Elly